ตัวจริงของหนูน้อยอัลเบิร์ตและโชคชะตาของเขาภายหลังการทดลองของวัตสัน

หนูน้อยอัลเบิร์ต (liitle Albert) หรืออัลเบิร์ต บี (Albert B.) เป็นนามแฝงของเด็กชายอายุประมาณ 9 เดือน ที่ถูกจอห์น บี วัตสัน (John B. Watson) ผู้ได้รับการยกย่องให้เป็น “บิดาแห่งแนวคิดพฤติกรรมนิยม” ใช้เป็นกรณีศึกษาในการทดลองของเขาเกี่ยวกับการวางเงื่อนไข การทดลองครั้งนี้ถือเป็นการทดลองครั้งสำคัญที่เป็นรากฐานให้กับแนวคิดพฤติกรรมนิยมและสร้างชื่อเสียง (ที่ค่อนไปในทางลบ) ให้กับวัตสัน

รายละเอียดโดยย่อของการทดลองก็คือ วัตสันได้คัดเลือกหนูน้อยอัลเบิร์ต เพื่อทำการทดลองเกี่ยวกับการวางเงื่อนไขให้เกิดความกลัวขึ้น และสิ่งที่ต้องการให้กลัวก็คือ หนูขาว เดิมทีอัลเบิร์ตไม่ได้กลัวหนูขาวแต่อย่างใด แต่เมื่อวัตสันนำหนูขาวมาปรากฏพร้อมกับเสียงดังที่เกิดจากการเคาะแท่งเหล็ก (ซึ่งเป็นสิ่งที่อัลเบิร์ตกลัว) อัลเบิร์ตจึงนำความกลัวเสียงดังไปเชื่อมโยงกับหนูขาว และเกิดเป็นความกลัวหนูขาวขึ้นมาในที่สุด นอกจากนี้ ในการทดลองยังพบว่าความกลัวได้แผ่ขยายไปยังสิ่งเร้าอื่นๆ ได้แก่ หน้ากากซานตาคลอส เสื้อคลุมขนสัตว์ และกระต่าย อีกด้วย

ภายหลังการทดลองที่ทำขึ้นในปลายทศวรรษ 1920 ไม่มีใครรู้ว่าชะตากรรมของหนูน้อยอัลเบิร์ตจะเป็นอย่างไรต่อไป จนกระทั่งย่างเข้าสู่ต้นศตวรรษที่ 21 นักจิตวิทยา 3 คนคือ ฮอลล์ เบ็ค (Hall Beck) ชาร์แมน เลวินสัน (Sharman Levinson) และแกรี ไอรอนส์ (Gary Irons) ได้เริ่มต้นโครงการตามหาอัลเบิร์ตตัวจริง เพื่อคลี่คลายหนึ่งในปริศนาที่ดำรงอยู่ในวงการจิตวิทยามายาวนาน พวกเขาใช้เวลาถึง 7 ปีเพื่อศึกษาเกี่ยวกับเรื่องนี้ จนในที่สุดก็ได้ว่าตัวจริงของหนูน้อยอัลเบิร์ตคือใคร และชะตากรรมของเขาภายหลังการทดลองของวัตสันเป็นอย่างไร

ข้อมูลที่พวกเขาพบมีดังนี้ ชื่อจริงของอัลเบิร์ตคือ ดักกลาส เมอร์ริตต์ (Douglas Merritte) เกิดเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 1919 ที่โรงพยาบาลจอห์น ฮอปกินส์ แม่ของเขาคือ หญิงผิวชาวชื่อ อาร์วิลลา เมอร์ริตต์ (Arvilla Merritte) อายุ 22 ปี ทำงานที่แฮร์เรียต เลน โฮม (Herriet Lane Home) ภายหลังจากคลอดอัลเบิร์ต ส่วนพ่อของคือ วิลเลียม เมอร์ริตต์ อายุ 25 ปี ซึ่งไม่พบข้อมูลอะไรมากไปกว่านี้ ปกติแล้ว วัตสันจะไม่ตั้งชื่อให้กับผู้เข้าร่วมการทดลองของเขา แต่สำหรับอัลเบิร์ตถือเป็นครั้งแรกที่เขาตั้งชื่อให้ ชื่อ อัลเบิร์ต บี. มาจากชื่อของบาทหลวงนิกายโปรแตสแตน์ ที่ชื่อ จอห์น อัลเบิร์ต โบรเอดัส (John Albert Broadus)

สิ่งที่ช่วยยืนยันว่าตัวจริงของอัลเบิร์ตคือ ดักกลาส เมอร์ริตต์ มาจากการเชื่อมโยงหลักฐานหลายอย่าง หนึ่งในนั้นก็คือภาพถ่ายใบเก่าที่พบในหีบของอาร์วิลลา หลังจากที่เธอเสียชีวิต ภายในนั้นมีรูปถ่ายของดักกลาส ซึ่งถ่ายในสตูดิโอที่อยู่ไม่ไกลจากแฮร์เรียต เลน โฮม เมื่อนำภาพถ่ายของดักกลาสมาเปรียบเทียบกับอัลเบิร์ตในวีดีโอ ก็พบว่าทั้งสองคือเด็กคนเดียวกัน

อาร์วิลลายินยอมให้วัตสันทดลองกับลูกชายของเธอตอนที่เขาอายุเกือบ 9 เดือน การทดลองดำเนินอยู่หลายเดือนจนกระทั่งอัลเบิร์ตอายุขวบกว่าๆ แต่ยังไม่ทันที่การทดลองจะเสร็จสิ้น เธอก็พาลูกชายย้ายไปยังเมืองอื่น การที่เธอพาลูกชายออกจากการทดลองกลางครัน ทำให้เราเกิดความสงสัยว่าความกลัวของเขาที่ถูกสร้างขึ้นนั้นยังคงอยู่หรือไม่

อัลเบิร์ต หรือ ดักกลาส เบอร์เน็ตต์ ใช้ชีวิตอยู่บนโลกได้ไม่นาน เขาไม่ทันได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่และไม่ทันได้เห็นความสำเร็จของวัตสันที่มีเขาเป็นส่วนหนึ่งในนั้น ดักกลาสจากไปเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 1925 ในวัย 6 ขวบ ด้วยโรค hydrocephalus

ข้อมูลเพิ่มเติม

• Beck, H. P., Levinson, S., & Irons, G. (2009). Finding Little Albert: A Journey to John B. Watson’s Infant Laboratory. American Psychologist, 64, 605-614.

http://www.thepsychfiles.com/2010/01/episode-114-video-finding-little-albert/#ixzz1IlArzQrM