สวัสดีครับ มีใครอยู่ที่นี่บ้าง

ผมไม่ได้เข้ามาที่บล็อกแห่งนี้นานมาก นานจนจำรหัสผ่านไม่ได้กันเลยทีเดียว ลองเดาอยู่หลายรอบครับกว่าจะเข้ามาได้ เมื่อเข้า่มาแล้วทำให้นึกถึงบรรยากาศเก่าๆ ในยุคสมัยที่เฟซบุ๊คยังไม่เป็นที่นิยม หากต้องการจะขีดเขียนอะไรก็อาศัยบล็อกนี่แหละครับเป็นเครื่องมือในการถ่ายทอดสิ่งที่คิด

มองดูวันที่โพสล่าสุดของตัวเอง ก็พบว่าเกิดขึ้นเมื่อเกือบ 2 ปีที่แล้ว นานทีเดียวเชียว ที่จริงก่อนหน้านั้นผมเองก็ค่อยๆ ห่างหายจากการโพสมาเป็นปีแล้ว แต่ก็ยังคงแวะเวียนมาบ้าง ครั้งนี้เป็นครั้งที่ห่างหายไปนานที่สุด มีความเปลี่ยนแปลงหลายอย่างเกิดขึ้นกับชีวิตมากทีเดียวครับ เมื่อผมได้เข้ามาอ่านสิ่งที่เคยโพสไว้่อีกครั้ง ก็เหมือนกับว่าได้ทบทวนความคิด ความฝัน และตัวตนในอดีตของตัวเองอีกครั้ง

ผมไม่ได้ขีดเขียนอะไรเป็นเรื่องเป็นราวมานานมากแล้ว ไม่อยากอ้างว่าเป็นเพราะภารกิจมากมายในชีวิต แต่คงเป็นเพราะไม่ได้ใช้เวลานั่งครุ่นคิดเหมือนในอดีตมากกว่า เมื่อวันนี้เข้ามาเยี่ยมเยียนบ้านหลังเก่า เลยถือโอกาสขีดเขียนอะไรสักหน่อย โดยสื่อสารกับท่านทั้งหลายที่บังเอิญหลงทางผ่านมานี่ล่ะครับ ผมดูสถิติพบว่า ยังคงมีคนแวะเวียนมาที่บล็อกแห่งนี้อยู่เรื่อยๆ ทีแรกคิดว่าคงไม่น่ามีแล้วล่ะ เพราะไม่ได้อัพเดทเนื้อหาสาระอะไรเลย บางท่านมีคอมเมนต์ทิ้งไว้ด้วย แต่ก็เพิ่งได้อ่าน ต้องขออภัยจริงๆ ครับ

จำนวนผู้เข้ามาเยี่ยมชมในแต่ละวัน แม้ไม่ได้มากมายหลายร้อยหลายพัน แต่ก็ทำให้ผมเกิดแรงฮึด อยากกลับมาขีดเขียนอะไรอีกครั้ง เริ่มต้นจากคำทักทายถึงทุกท่านในโพสนี้แล้วกันครับ

สวัสดีครับ มีใครอยู่ที่นี่บ้าง เข้ามาทักทายกันหน่อยครับ

๒๗ กุมพาพันธ์ ๒๕๕๗

Advertisements