ระหว่างบล็อกกับเฟซบุ๊ค

เมื่อผมย้อนไปดูวันที่ตัวเองอัพบล็อกครั้งสุดท้าย ผมพบว่ามันคือเมื่อ 4 เดือนก่อน หรือเป็นเวลาหนึ่งในสี่ของปีเลยทีเดียว การอัพบล็อกของผมในครั้งนี้ เกิดขึ้นหลังจากเข้าไปอ่านบล็อกของไอ้เจ เพื่อนผม ผมจึงรู้สึกอยากเขียนบันทึกลงบล็อกขึ้นมาอีกครั้ง

ตอนนี้เทคโนโลยีใหม่อย่างเฟซบุ๊คทำให้การสื่อสารง่ายขึ้น ผมจึงหันไปพึ่งพามันในการแสดงความคิด แสดงความรู้สึก แทนการเขียนลงบล็อก แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น แต่ผมก็ยังแวะเวียนมาที่บล็อกของตัวเองเป็นประจำ บางครั้งนึกอยากจะเขียนอะไรในนี้ ก็ครั้นลงมือก็เขียนไม่ออก ได้แต่เวียนมาเวียนไป รู้ตัวอีกทีก็ล่วงเลยไป 4 เดือน ที่ผมปล่อยให้บล็อกหยุดนิ่ง ปราศจากความเคลื่อนไหว หรือบล็อกของผมกำลังจะตายจริงๆ?

ผมเคยอ่านเจอ มีคนบอกว่าบล็อกกำลังจะตาย เพราะถูกแทนที่ด้วยเทคโนโลยีใหม่ๆ ที่ช่วยให้คนเราสื่อสารกันได้สะดวกมากขึ้น แต่ก็มีบางคนที่เห็นแย้งว่าบล็อกแค่อยู่ตัวแล้ว แต่ก็คงไม่ถึงกับตายหรอก แค่มีคนใช้น้อยลงเท่านั้น

ส่วนตัวผมเอง ผมคิดว่าคนที่เคยเล่นบล็อกส่วนหนึ่งอาจจะถูกดึงความสนใจจากเฟซบุ๊คไปบ้าง ตอนนี้เฟซบุ๊คกำลังเป็นที่นิยมของผู้คนในสังคม เพราะเป็นช่องทางสื่อสารที่สะดวกรวดเร็ว ใช้ประโยชน์ได้หลากหลาย และเรียลไทม์ คือสามารถแสดงผลและโต้ตอบกันได้อย่า่งฉับพลันทันที

แม้จะรู้สึกชื่นชมในความอัจฉริืยะของเครือข่ายสังคมที่ชื่อเฟซบุ๊ค ที่ทำให้การแสดงและแลกเปลี่ยนความรู้สึกนึกคิดทำได้อย่างสะดวกรวดเร็ว แต่ลึกๆ แล้วผมกลับนิยมชมชอบบล็อกมากกว่า ผมจะลองค่อยพยายามนึกดูจากการเขียนบัีนทึกชิ้นนี้ก็แล้วกันว่าทำไมผมจึงชอบบล็อกมากกว่า

หากจะเปรียบเทียบบล็อกกับเฟซบุ๊ค ผมรู้สึกว่าบล็อกเปรียบเสมือนบ้านชานเมือง ที่เราก็อยู่ของเราเงียบๆ มีคนแวะเวียนมาทักทายเป็นบางคราว มากบ้างน้อยบ้างตามเหตุปัจจัย แต่ก็ยังคงมีความเป็นส่วนตัว ไม่จอแจวุ่นวาย แต่เฟซบุ๊คเป็นเหมือนคอนโดกลางเมืองที่สะดวกสบาย รอบข้างรายล้อมด้วยผู้คน มองไปทางไหนก็มีแต่ความพลุกพล่าน ไม่ค่อยมีความเป็นส่วนตัว

หลายคนอาจไม่เห็นด้วยกับการเปรียบเปรยนี้ ซึ่งผมก็คิดว่ามันคงเป็นตัวแทนของบล็อกกับเฟซบุ๊คในความเป็นจริงไม่ได้เหมือนกัน แต่แทนได้เฉพาะความรู้สึกของผมที่มีต่อมัน

นอกจากนี้ ผมยังใช้่บล็อกเพื่อบันทึกความรู้สึกนึกคิดของตนเองมายาวนานหลายปี ทำให้ผมมีความผูกพันกับมันไม่ใช่น้อย เพราะเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตของผมในช่วงเวลาที่ผ่านมา ส่วนหนึ่งก็มีบล็อกที่เป็นเครื่องบันทึกความทรงจำทั้งหลาย มีทั้งความทรงจำที่งดงามและเลวร้าย และความทรงจำที่เป็นอดีตที่แม้จะโหยหาอาลัยแต่ก็ไม่มีวันหวนคืนกลับมา

อืม…

ผมไม่รู้จะจบบันทึกชิ้่นนี้ยังไงดี เอาเป็นว่าขอจบดื้อแบบนี้แล้วกัีน ตอนนี้ผมรู้สึกดีมากที่ได้กลับมาเขียนบันทึกลงบล็อกอีกครั้ง

2 thoughts on “ระหว่างบล็อกกับเฟซบุ๊ค

  1. สาธุๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ……….อาตมา กำลังศึกษาจิตวิทยา ชั้นป.โท….อยู่ที่อินเดีย……และก็พยายามค้นหาข้อมูลทางจิตวิทยา…..ทางอินเทอร์เน็ต……และก็ได้มาเจอ…..บล๊อกงานเขียนทางจิตวิทยา….ของคุณโยม…..รู้สึกชอบใจและถูกใจมาก……ทำให้อาตมาได้แรงบัลดาลใจหลายๆ อย่าง….จากงานเขียนจากประสบการณ์ของคุณโยม…………ตั้งใจจะตามอ่านให้หมด ทุกๆ บท ทุกๆ เรื่อง………เห็นด้วยอย่างยิ่งที่คุณโยมเปรียบ….บล๊อกเหมือนชานเมือง อยู่อย่างสงบ….แต่เข้าถึงแก่นสารอย่างแท้จริง………แต่เฟ็ชบุ๊ค….เหมือนกับเมืองกรุง…..สวยหรู แต่วุ่นวาย อยู่กันอย่างห่างไกลจากความจิรง!

    ขอให้สร้างสรรค์ผลงานดีๆ ออกมาเรื่อยๆ …จะตามอ่านให้หมด!

    อนุโมทนาบุญกับคุณโยมอาจารย์ด้วย…สาธุ!
    (แต่ถ้าบอกชื่อเฟสบุ๊กโยมอาจารย์ด้วยก็จะดีไม่น้อย)

    • ขอบคุณครับหลวงพี่ที่เข้ามาติดตามอ่าน

      ตอนนี้ ผมไม่ค่อยได้อัพเดทที่บล็อกเท่าไหร่ มัวไปเพลิดเพลินอยู่ในเมือง (เฟซบุ๊ค) ครับ

      เข้ามาสนทนากันได้ที่นี่ครับ http://facebook.com/knowingmindgroup

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s