การเรียนรู้การปรึกษาเชิงจิตวิทยา ไม่ได้เริ่มต้นที่ทักษะหรือเทคนิค แต่เริ่มที่ใจ (นะจ๊ะ)

“การเรียนรู้การปรึกษาเชิงจิตวิทยา ไม่ได้เริ่มต้นที่ทักษะหรือเทคนิค แต่เริ่มที่ใจ (นะจ๊ะ)”

นี่คือสิ่งที่ผมอยากบอกกับผู้ที่สนใจงานด้านการปรึกษาเชิงจิตวิทยาทุกท่าน ไม่ว่าท่านจะเป็นนักจิตวิทยาหรือไม่

เนื่องจากเท่าที่ผมลองค้นหาในกูเกิ้ลดูเล่นๆ พบว่ามีการอบรมเกี่ยวกับการปรึกษาเชิงจิตวิทยาจำนวนมาก (บางคนก็ใช้คำว่า การให้คำปรึกษา หรือ การให้คำปรึกษาเชิงจิตวิทยา) และการอบรมส่วนใหญ่มักมีคำที่พ่วงมาด้วยคือ “ทักษะ” หรือไม่ก็ “เทคนิค” ซึ่งจะว่าไปมันก็ฟังเข้าใจง่ายดี และพอจะทำให้มองเห็นการปรึกษาเชิงจิตวิทยาชัดขึ้นเป็นรูปธรรม

แต่ในความง่ายนี้มีผลเสียแฝงอยู่ ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเข้าใจผิดเกี่ยวกับการปรึกษาเชิงจิตวิทยาได้ง่ายๆ

ผมเข้าใจว่า ด้วยเวลาอันจำกัด (ส่วนใหญ่คือ 2 วัน และน้อยสุดคือ 1 วัน) วิทยากรหรือผู้จัดการอบรมทั้งหลายคงคิดว่าการเน้นที่ทักษะและเทคนิคของการปรึกษาเชิงจิตวิทยาน่าจะทำให้ผู้เข้าอบรมเข้าใจและสามารถนำการปรึกษาเชิงจิตวิทยาไปใช้ได้เลย

แต่ทักษะและเทคนิค ที่ปราศจากความเข้า “ใจ” จะมีประสิทธิภาพและสามารถนำไปใช้ได้จริงหรือ?

แม้ว่าในกระบวนการปรึกษาเชิงจิตวิทยานั้น ผู้ให้การปรึกษาอาจจะต้องมีทักษะบางอย่างที่จำเป็น หรือต้องใช้เทคนิคบางอย่างในการช่วยเหลือผู้รับบริการ แต่ทักษะและเทคนิคเหล่านี้สามารถถูกนำมาใช้โดยปราศจาก “ใจ” ได้หรือ?

เราสามารถใช้ทักษะการฟัง ทักษะการถาม ฯลฯ หรือใช้เทคนิคการสะท้อนกลับ เทคนิคการทวนความ ฯลฯ โดยไม่จำเป็นต้องมี “ใจ” ที่ปรารถนาดี และพร้อมที่จะเข้าใจปัญหาของผู้มารับบริการได้หรือ?

เหตุใดจึงไม่เน้นที่สิ่งสำคัญที่สุดคือ “ใจ” ของผู้ให้การปรึกษา ซึ่งเป็นพื้นฐานที่สำคัญที่สุดในการช่วยเหลือเยียวยา และควรจะเป็นจุดเริ่มต้นในการทำความเข้าใจการปรึกษาเชิงจิตวิทยา

ใช่ว่าทักษะและเทคนิคเป็นสิ่งไม่จำเป็น แต่ทักษะและเทคนิคต้องเกิดขึ้นโดยธรรมชาติ จากพื้นฐานของ “ใจ” ที่ปรารถนาดีและอยากช่วยให้ผู้อื่นคลายจากความทุกข์๋ ไม่ใช่เกิดจากการเลือกใช้ในฐานะเครื่องมือที่ถูกหยิบออกมาจา่กกล่อง

การอบรมที่เน้นทักษะและเทคนิค นอกจากจะมีประโยชน์ไม่มากแล้ว ผมคิดว่ายังเป็นการทำให้ผู้คนรับรู้การปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบผิดๆ คิดว่ามาอบรม 2 วัน หรือวันเดียว ก็สามารถทำการปรึกษาเชิงจิตวิทยาได้แล้วโดยอาศัยทักษะและเทคนิคที่ได้รับจากการอบรมนั่นแหละ

ฝากไปถึงวิทยากรและผู้ทำการฝึกอบรมทุกท่าน การอบรมการปรึกษาเชิงจิตวิทยาโดยเน้นสิ่งเหล่านี้ก็หากินง่ายดี เพราะคนเข้าใจง่าย และดูเหมือนว่าจะนำไปใช้ได้จริง (แต่เอาเข้าจริงก็ใช้ไม่ได้หรอก) แต่ระวังจะอยู่ได้ไม่นานนะครับ

อีกหน่อยคนคงเข้าใจว่า “การปรึกษาเชิงจิตวิทยา ไม่เห็นจะมีอะไรเลย ใครๆ ก็ทำได้ นี่ไง ทักษะการฟัง เห็นไหมง่ายนิดเดียว นี่ไง ทักษะการถาม ก็ไม่เห็นจะยากอะไรนี่นา แล้วก็นี่ไง เทคนิคการสะท้อน นี่ไง เทคนิคการทวนความ ฯลฯ”

One thought on “การเรียนรู้การปรึกษาเชิงจิตวิทยา ไม่ได้เริ่มต้นที่ทักษะหรือเทคนิค แต่เริ่มที่ใจ (นะจ๊ะ)

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s