เสียงของความเงียบ (The Sound of Silence)

บางครั้งชีวิตก็ไม่มีคำอธิบาย ถ้อยคำยิ่้งมากก็ยิ่งห่างไกลจากความเข้าใจ บางทีคำอธิบายที่ดีที่สุดก็คือการไม่มีคำอธิบายใดๆ ความเงียบดูเหมือนจะเป็นคำตอบที่ดีที่สุดของคำถามมากมายในชีวิต

ตอนนี้ผมกำลังชอบเพลง The Sound of Silence ของ Pual Simon และ Art Garfunkel คู่หูนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกันที่โด่งดังในทศวรรษ 1960 ล่าสุดเพลง The Sound of Silence ของพวกเขาถูกนำไปใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Watchmen ภาพยนตร์ดราม่าฮีโร่ที่จับใจที่สุดสำหรับผม

การเขียนข้อเขียนชิ้นนี้ขึ้นมาของผมก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าการบอกว่าผมชอบเพลงนี้

มาลองฟังเพลงนี้กันดูครับ

The Sound of Silence

Hello darkness, my old friend,

Ive come to talk with you again,

Because a vision softly creeping,

Left its seeds while I was sleeping,

And the vision that was planted in my brain

Still remains

Within the sound of silence.

…

In restless dreams I walked alone

Narrow streets of cobblestone,

neath the halo of a street lamp,

I turned my collar to the cold and damp

When my eyes were stabbed by the flash of

A neon light

That split the night

And touched the sound of silence.

…

And in the naked light I saw

Ten thousand people, maybe more.

People talking without speaking,

People hearing without listening,

People writing songs that voices never share

And no one deared

Disturb the sound of silence.

…

Fools said i,you do not know

Silence like a cancer grows.

Hear my words that I might teach you,

Take my arms that I might reach you.

But my words like silent raindrops fell,

And echoed

In the wells of silence

…

And the people bowed and prayed

To the neon God they made.

And the sign flashed out its warning,

In the words that it was forming.

And the signs said, the words of the prophets

Are written on the subway walls

And tenement halls.

And whisperd in the sounds of silence.

……….

เราคุยกันแต่ไม่ได้พูด

เราฟังกันแต่ไม่ได้ยิน

หากเราจะเข้าใจกันมากขึ้นสักหน่อย

คงไม่มีอะไรดีไปกว่า…

การเงียบ…

…และฟังเสียงของความเงียบ